Jak używać pieca rakietowego



Jak używać pieca rakietowego

Jak rozpalić piec rakietowy

Aby rozpalić ogień w piecu rakietowym, jako rozpałki możesz użyć łupin orzechów, szyszek i trochę papieru. Jak pokazano na rysunku (jeśli jest dostępny), polana ułożone są w dolnym otworze komory spalania. Powinny być na tyle grube, by dobrze się paliły, ale nie tak grube, by całkowicie zablokować wejście do komory poziomej.

Zacznij od ułożenia rozpałki – łupin orzechów i szyszek – na dnie komory spalania, podpal ją i połóż na wierzchu grubsze drewno. Następnie częściowo zakryj otwór pokrywą, zostawiając około jednej trzeciej otwartej. To częściowe zakrycie jest szczególnie ważne, gdy piec ma słaby ciąg. W wielu konstrukcjach pieców rakietowych idealnie jest zasłonić od jednej trzeciej do połowy otworu w rurze podającej drewno.

Pamiętaj, że nie zawsze musisz używać pokrywy – piec można po prostu napełnić drewnem. Jednak podczas dokładania drewna zaleca się częściowo zakryć otwór pokrywą. Zmniejsza to otwartą powierzchnię, co zwiększa prędkość wpadającego powietrza i przepływ spalin. Szybszy przepływ powietrza poprawia spalanie i sprawia, że ogień pali się wydajniej. Zapobiega też wspinaniu się ognia po rurze podającej drewno.

Pamiętaj, że w przeciwieństwie do tradycyjnych pieców ten układ nie zmniejsza ilości dopływającego powietrza – zwiększa tylko jego prędkość, co pomaga skuteczniej rozpalić ogień. Jeśli jednak zakryjesz zbyt dużą część otworu, piec może zacząć „dusić się” z braku powietrza. Od razu to usłyszysz po przytłumionym lub słabym dźwięku palenia – oznacza to, że piec „tonie” i potrzebuje więcej powietrza.

Intensywność spalania reguluje się wielkością szczap. Na przykład jeśli chcemy mocnego, gorącego ognia,  użyjmy cieńszego drewna. Jeśli wolimy wolniejsze palenie, włóżmy do pieca grubsze drewno. 

Eko brykiety są odpowiednim paliwem do pieca rakietowego.

Rakieta?

Zauważysz, że gdy piec jest dobrze rozpalony i pali się już przez jakiś czas, wejdzie w tryb rakietowy.
 W tym momencie piec i komin są wystarczająco gorące i usłyszysz, jak piec zaczyna huczeć.
Nie martw się, to znaczy, że etap spalania wtórnego, w którym spala się cały dym, pracuje pełną parą.
Teraz Twój piec pali się z największą sprawnością 

Kondensacja

Bardzo nieprzyjemnym zjawiskiem jest kondensacja pary wodnej wewnątrz rur – brudna, brązowa ciecz o nieprzyjemnym zapachu . Kondensacja pojawia się, gdy spalamy mokre lub bardzo wilgotne drewno przy zimnym kominie. Zasadniczo można palić wilgotnym materiałem, ale piec trzeba najpierw rozpalić i rozgrzać suchym drewnem, a rury muszą być dobrze nagrzane, aby zapobiec kondensacji. Kondensacja przez cały czas pracy pieca to znak, że drewno jest mokre, ciąg kominowy jest niewystarczający albo układ kominowy jest zbyt długi lub skomplikowany.  

Czyszczenie i konserwacja 

Zaleca się codzienne usuwanie popiołu z Gamera. Najlepiej użyć do tego drewnianej łyżki. Zaraz po rozpaleniu pieca popiołu przybywa na chwilę więcej. Przy ciągłym paleniu w normalnym użytkowaniu popiołu zostaje bardzo mało i można go usuwać co kilka dni.

Na dnie pieca – wewnątrz metalowej obudowy – z czasem gromadzi się drobny popiół. Najlepiej usuwać go przynajmniej raz w roku (pod koniec sezonu grzewczego). Robi się to przez otwór do podłączenia rur. Część tego pyłu przedostaje się do rur i osadza się w nich. One również powinny być czyszczone przynajmniej raz w roku.

Nie zaleca się przeciążania pieca. Gdy do tego dojdzie (rozżarzona do czerwoności górna płyta), przerwij dokładanie i otwórz pokrywę, by dostarczyć więcej powietrza. Przegrzanie może prowadzić do odkształceń górnej płyty. Odkształcenie nie jest niebezpieczne, ale bywa niewygodne, jeśli chcesz stawiać na wierzchu patelnię. Przy optymalnej pracy temperatura powierzchni górnej płyty nie powinna przekraczać 450 stopni Celsjusza. Piec łatwo przegrzać, ładując wysokokaloryczne paliwo – suche drewno, brykiety węglowe – głęboko w poziomą część komory. Taki sposób ładowania (komora pozioma) służy wyłącznie do rozpalania przy osłabionym ciągu spowodowanym zmianą pogody.